X
تبلیغات
کهن خدای

کهن خدای

سلام........................................................ خداحافظ!!!

ایستاده  ام تا نیامدنت را ببینم

سالهاست رد پای نبودنت به خانه ی ما می رسد

کاش فقط نمی آمدی

                        کاش فقط بودی

نمی دانی وقتی نیامدی چه شد؟

                                            چشمانم دیگر ندید

بیا تا ببینمت                                                       

                             حتی اگر قرار است نبینم (نابینا)

                                                                      بیا تا ببینمت.

                                                                                                            

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام فروردین 1390ساعت 20:1  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

 

گیرم که در باورتان به خاک نشسته ام

وساقه های جوانم از ضربه های تبرهایتان زخم است

                      با ریشه چه میکنید؟

گیرم که بر سر این باغ نشسته در کمین پرنده اید

                   پرواز را علامت ممنوع میزنید

                      با جوجه های نشسته در آشیان چه میکنید؟

                                  گیرم که میکشید

                                             گیرم که میبرید

با رویش ناگزیر جوانه ها چه میکنید؟!

                                                   شهید خسرو گلسرخی

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم مرداد 1390ساعت 21:1  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

خدا

اگر آنانکه از من روی گردانده اند بدانند چقدر بر آنها اشتیاق دارم، هر آینه از شوق جان میسپارند
+ نوشته شده در  شنبه هفتم خرداد 1390ساعت 19:27  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

درد من

 

درد من حصار برکه نیست درد من زیستن با ماهیانی است

که فکر دریا به ذهنشان خطور نکرده است.

+ نوشته شده در  جمعه سی ام اردیبهشت 1390ساعت 0:26  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

اقبال

چو رخت خویش بربستم ازاین خاک             همه گفتند با ما آشنابود

 

ولیکن کس ندانست این مسافر           چه گفت وبا که گفت وازکجابود

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم اردیبهشت 1390ساعت 16:57  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

قولچاق

 

زامان گلدی اوشاقلیقیمی آلدی          قولچاقلاروم صاندوق ایچینده قالدی

ایستدیم کی دونیانی من اوینادام         دونیا منی اویناماقداندا سالدی

دونیایه من اویناماقا گلمیشدیم             دونیا آما اولیم سازینی چالدی

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390ساعت 20:30  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

اناری

کجای این دستانم اناری است؟

                     من سیب خورده ام سیب !

                                 واین رنگ گناه من است       

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390ساعت 18:43  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

دوستشان دارم

من ادعا نمی کنم همیشه به یاد کسانی که دوستشان دارم هستم اما ادعا می کنم حتی در لحظاتی هم که به یادشان نیستم دوستشان دارم

باتبریک پیشاپیش روز معلم وبیاد معلم واقعی شریعتی مظلوم

+ نوشته شده در  شنبه دهم اردیبهشت 1390ساعت 9:46  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

بهشت

وقتی امیدی به بهشت نیست

                                   من:همینجا زمین میمانم

                 شاید ازاین جهنم خلاص شوم

     اینرا فرشته ای که از آسمان آمده بود به من گفت!

                                

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم اردیبهشت 1390ساعت 17:34  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

شریعتی

خدایا

        چگونه زیستن را به من بیاموز

          چگونه مردن را خودم خواهم آموخت

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اردیبهشت 1390ساعت 20:30  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

داس

برای مشاهده این مطلب نیاز به رمز عبور دارید
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اردیبهشت 1390ساعت 18:57  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

اسب باران

                  اسب                   باران

نه باران آمد

            نه آن مردبااسب درباران آمد

                         نه سبد دردست داشت

                                           نه درسبدش چیزی داشت 

همه چیز آن مرداز دستش رفته بود

                                  همه چیز آن مردرااز دستش گرفته بودند   

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اردیبهشت 1390ساعت 18:33  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

حمید مصدق

توبه من خندیدی

              ونمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه 

        سیب را دزدیدم

     باغبان از پی من تند دوید  

                               سیب  را دست  تو دید 

غضب آلوده به من کرد نگاه  

سیب دندان زده از دست توافتادبه خاک

وتورفتی وهنوزسالهاست خش خش گام تو آرام آرام  

تکرار کنان میدهد آزارم       ومن اندیشه کنان 

                                        غرق این پندارم

                              که چرا خانه کوچک ما سیب نداشت !!!

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم اردیبهشت 1390ساعت 20:2  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

حسین پناهی

مادربزرگ

گم کرده ام درهیاهوی شهر آن نظربندسبزراکه درکودکی بسته بودی به بازوی من  

                      

      دراولین حمله ناگهانی تاتار عشق

               خمره دلم درایوان سنگ وسنگ شکست

                                              دستم به دست دوست ماند

                                                       پایم به پای راه رفت

                                                               من چشم خوردم

                 من تکه تکه از دست رفتم درروزروززندگانیم

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم اردیبهشت 1390ساعت 16:13  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

بیزارم از آن کهنه خدایی که تو داری 

                                             هرلحظه مرا تازه خدای دگراستی

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم اردیبهشت 1390ساعت 11:53  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

ادامه خسرو!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یک اگر با یک برابر بود

                  پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد؟

                       یاکه زیر ضربت شلاق له میگشت؟!!!!!!!!

یک اگر با یک برابر بود

پس چه کس آ زادگان را در قفس میکرد؟

                     معلم ناله آسا گفت :

                      بچه ها در جز وه های خویش بنویسد

             یک با یک برابر نیست !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!                 

 

+ نوشته شده در  جمعه دوم اردیبهشت 1390ساعت 11:34  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

خسرو

معلم پای تخته داد میزد

                               صورتش از خشم گلگون بودو

                                                                     دستانش به زیر پوششی ازگرد پنهان بود

ولی  آخرکلاسیهالواشک بین خود تقسیم میکردند

  وان یکی در گوشه ای دیگر جوانان را ورق میزد

    برای اینکه بیخود  های وهومیکردوباآن شور بی پایان

                                                  تساویهای جبری رانشان میداد

باخطی خوانا به روی تخته ای کز ظلمتی تاریک غمگین بود

                                                        تساوی را چنین نوشت

                 یک بایک برابراست 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه دوم اردیبهشت 1390ساعت 11:24  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

درخت

این طور که ما عاشقیم و...........

                         زنگ این کلاس هم نمی خورد

                       این طور که به هم نگاه میکنیم و....

                                        این نیمکت نمیگذارد

                               باید پای هیچ ورقه ای راامضا نمیکردیم....

                                  واین نیمکت شاید همان 

درختی است که توپ کودکیمان راپس نمیداد

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه دوم اردیبهشت 1390ساعت 10:40  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

کبری فراری

                       تصمیم کبری

کبری آن روز تصمیم بزرگی گرفت

                                         او تصمیم گرفت که به عاشق دیرینه اش جواب رد بدهد

                  چون او در کافی نت پای کامپیوترش

                                                                   به اطاق چت رفته وچت کرده بود

 

              کبری تصمیم گرفته بودبه جای اصلان با پتروس ازدواج کند!


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه دوم اردیبهشت 1390ساعت 10:24  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

حسنک کجایی

                                 بع بع ...بع بع

              حسنک کجایی؟

      شب شده بود

          حسنک به خانه نیامده بود

                     حسنک به شهر رفته بود وگوسفندانش رارها کرده بود

حسنک از بانک کشاورزی وام علوفه گرفته بود 

        اما درحق گاو وگوسفندانش نامردی کرده بود

                  حسنک به جای علوفه با وام ماکسیما خریده بود 

                                         ماما..............ماما

                                             حسنک کجایی       

                

+ نوشته شده در  جمعه دوم اردیبهشت 1390ساعت 10:6  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

فارسی

سیب                                    سیلی

من سیب نخوردم

                حوابه من سیب داد

                             بابامرا سیلی زد

                                       حوا دلش خنک شد

                                                    حوایه شب به من گفت

                                                             بابابه من سیب داد

                                                              من وحوافهمیدیم

                                                                         بابابه ما سیب داد

                                                                                 بابا به ما سیلی زد

+ نوشته شده در  جمعه دوم اردیبهشت 1390ساعت 9:51  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

کتاب فارسی اول دبستان

       آب                    نان

      بابانان داد

           بابابه دارا نان داد

                       دارا به بابا پول داد

من نان ندارم 

              بابابه من نان نداد

                         داراادب ندارد

                                 من ادب دارم

                                        بابابه دارانان داد

                                                  باباادب ندارد    

+ نوشته شده در  جمعه دوم اردیبهشت 1390ساعت 9:34  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

دیوار چین

دوستت دارم و

                 همه جا دنبالت میگردم

                     نمیشناسمت !

                                         همزاد منی؟

                                                    احرام ثلاثه !

                                                            تخت جمشید!

                                                                       توهم باورداری بینمان دیوار چین کشیده اند

                                                                                            خبری نیست نه از تو نه ازمن!

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اردیبهشت 1390ساعت 23:37  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

حسین پناهی

جامانده است چیزی جایی

                         که دیگرهیچ گاه هیچ چیزجای آن رانخواهد گرفت

                                                            نه موهای سیاه

                                                                           ونه دندانهای سفید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اردیبهشت 1390ساعت 22:53  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

گرسنه ایم وعاشق

               گداییم ومغرور

                               سفره ای داریم پرپیله

                                                یک پیاله ماست

                                                               تونیزاگرگرسنه ای

                                                                                      بسم الله

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اردیبهشت 1390ساعت 22:47  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

رنگ گناه

کجای این دستانم اناری است

من سیب خورده ام سیب

                         واین رنگ گناه من است !!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم اردیبهشت 1390ساعت 22:37  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

سلام دوستان غریبه

این شعرم ملمع ترکی فارسیه اونا که زبان ترکی بدونن بهتر متوجه میشن دوست دارم نظر بدین

ماه است نمیدانم خورشید رخت یا نه                        مجنون کیمی عشقوندا اولدوم گنه دیوانه

مردم زغم عشقت مردم همه میدانند                         اولدوم گنه من عاشق اوللام گنه دیوانه

برمن نگشودی تو آغوش خودای لیلا                           چارم ندی کی منده باش گتوروم بیابانه

صیاد دلم گشتی صیدت همه جان من                        من عاشق صیادام نه عاشق اودانه

درمکتب مارندان مستی خودعبادت گشت                     من مستم وهم شمعم پیمانه وپروانه

گرمست نمیبودم صید تو نمیگشتم                            اتدون منی صیدوسن آتدون اوبیابانه

کای شاه دل مسکین مگریز چو آهویی                       بیلمن مگه سن گدسن ویرانه اولار خانه

رفتی وزبعدتو اشک است همه کارم                          ای کاش کی گریدون سن گزیاش دولانوب قانه

گفتم تو مرو ای شه یکشب توبمان ای مه                  گولدون الدون خنده دیدون منه دیوانه

طفلک دلم واین من زانو بز دیم هردو                          من بنده سن اولدوم رفتار اله شاهانه

رحمی تونکردی شه طفلک دل خونم را                       شمشیریوی وورای شه قوی من بویانوم قانه

خسته شده تن از تن تن تن تن                            مفعول ومفاعیلدن مفعول ومفاعیلدن

مردم زچه رو من را لطفی بخوانیدم                            دوزدیدی او گوزل آدوم دیدی منه دیوانه

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی و یکم فروردین 1390ساعت 18:40  توسط علی لطفی قشلاقی  | 

فلسفه

داشتم کتاب کهنه فلسفه را میخواندم

عارفی گفت پدرم گفته:

هرکس سیب بخوردگمراه میشود

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام فروردین 1390ساعت 23:5  توسط علی لطفی قشلاقی  |